“Καλοκαίρι Σημαίνει” – Εβελίνα Παπούλια, Λυγερή Μητροπούλου, Χρήστος Κοντογεώργης, Παντελής Κυραμαργιός

“Καλοκαίρι Σημαίνει” – Εβελίνα Παπούλια, Λυγερή Μητροπούλου, Χρήστος Κοντογεώργης, Παντελής Κυραμαργιός

Και επειδή καλοκαίρι σημαίνει πλάτη ξεφλουδισμένη και  πατούσα καμένη, βιβλία στην παραλία και βουτιές απ’ τον μώλο (ή μόλο – και τα δύο σωστά είναι, μάλλον) σας αφήνουμε να απολαύσετε το τραγούδι χωρίς άλλα λόγια!

Ακούστε το τραγούδι στο Spotify και δείτε το video στο YouTube:

Την ενορχήστρωση του τραγουδιού υπογράφει ο Βαγγέλης Τούντας ενώ έπαιξαν οι μουσικοί Τέλης Καυκάς (μπάσο), Παντελής Κυραμαργιός (πλήκτρα) και Βαγγέλης Τούντας (κρουστά, beatbox, βιολί, μαντολίνο, κιθάρα, γιουκαλίλι, πλήκτρα, programming). Η μίξη και το mastering έγιναν από τον Γιάννη Παξεβάνη ενώ υπεύθυνη για το βίντεο είναι η Άννα Μαρία Μιχαλάκη.

Στίχοι

Καλοκαίρι σημαίνει πλάτη ξεφλουδισμένη

και φακίδες κι αλάτι και ξυπολυσιά

και μπλουμ και μπλουμ

Κρεμασμένα μπικίνι

στ’ αρμυρίκια και λύνει

το sudoku του ο δίπλα κι εσύ τρως γέρμα

και μπλουμ και μπλουμ

Καρεκλάκι, ψυγειάκι κι ό,τι θέλει το παιδί

λες και θα μετακομίσουν έχουν όλοι φορτωθεί

Κάποιος κάνει την Αλίκη σ’ ένα στρώμα τραγουδά

κάποιου καίγονται οι πατούσες, τρέχει, τον Κεντέρη προσπερνά

Με καινούργια βιβλία φτάνεις στην παραλία

Δαχτυλάκια βυθίζονται στην αμμουδιά

και μπλουμ και μπλουμ

Μια αιώρα τυλίγει και τους δυο, θέλω λίγη

σπιτική λεμονάδα να πιω μια γουλιά

και μπλουμ και μπλουμ

Οι γιαγιάδες καθαρίζουν φασολάκια στα σκαλιά

Στα σοκάκια θα χαθούμε μες στην πόλη την παλιά

Οι ανεμόμυλοι, το κάστρο και ο βράχος στην πλαγιά

λαμπυρίζουνε καθώς το φως του φεγγαριού κατρακυλά

Πώς φυσάει στη χώρα, ήρθες πάνω στην ώρα

Πανηγύρι αρχίζει, λαούτα, βιολιά

και μπλουμ και μπλουμ

Πάλι να χορεύουμε μας βρίσκει το ξημέρωμα

Όλοι ένα κουβάρι όταν παίζει ξύλινα σπαθιά

Πριν πάμε για ύπνο ψάχνουμε έναν φούρνο ανοιχτό

Με πρόλαβαν τα τζιτζίκια άντε τώρα πώς να κοιμηθώ;

Καλοκαίρι σημαίνει το πλατάνι που μένει

στην πλατεία για αιώνες να κάνει σκιά

και μπλουμ και μπλουμ

Κι όταν φεύγει το πλοίο τα παιδιά λένε αντίο

παίρνουν φόρα απ’ το μώλο και κάνουν βουτιά

και μπλουμ και μπλουμ